سلامی از دانمارک

بعد قصیه عیدپاک و زنده شدن دوباره حضرت مسیح و عروجش به عرش اعلاءست که همه چیز را مقدس و قابل احترام می کند. من که پوسک را دوست دارم و عاشق این دکوری های روی میزی و کنار طاقچه ای و شکلات های تخم مرغی اش هستم. باور نمی کنین یکی دو تا از عکسی از پوسک رو ببینین و به من حق بدین. 

راستی نخست وزیر بزودی سابق دانمارک می خواد رییس نتو یا ناتو بشو. هنوز نمی فهمم اینا چیکار می کنن. همه اش می خوان به فقیرها کمک کنن. راست می گین نذارین مردم فقیر بشن تا مجبور به کمک به اونا بشین. زبان که نمی فهمن. چه باید کرد. بنطرم باید مدتی مردها را خانه دار کرد و زن ها را سیاستمدار. شاید از اینی که هس بی ریخت تر بشه یا برعکس همه چی درست بشه. شما چی فکر می کنین.

اهان تا یادم نرفته. وقتی من بدنیا اومدم دختر سوم خونواده. عمه خدابیامرزم غر زد که اینم دختر شده بعدها مادرم چهار تا پسر بدنیا اورد که یکی اش هم در جنگ از دست رفت.

حالا جالبه که بدونیم دانشگاه بریتانیا در تحقیقات روانشناسی اجتماعی خود به این نتیجه رسیده که همانقدر که خواهرها به زندگی همدیگر ارامش و شادی می بخش. برادرها ناراحتی و دلخوری اشاعه می دهن. خلاصه با برادرها کار نداریم اما اگه برادری هم ندارین غصه نخورین چون غیر از ناراحتی برای ادم فایده ندارن ... نمی خواد قاطی کنی و جوش بزنی... گفتم شاید... همه اش یه تحقیق الکی شده.

با خبرهای داغ تر برمی گردم... 

فلسفه نام‌گذاری “بلوتوث”

فوریه 25, 2009

خبر دیگر در باره کشف داروی جدیدی در دانشگاه هلند می باشد که با مصرف ان می شود تمام خاطرات بد و دردآفرین را از ذهن پاک کرد. این دارو برای کسی که استرس مزمن دارد خوب است اما اتحادیه پزشکان در رابطه مساله اخلاقی این دارو فکر می کنند که با از بین رفتن خاطرات گذشته شخصیت و خلق و خوی و هویت ما می تواند تغییر کند. چرا که دیرک ذهنی هویت انسان را خاطرات گذشته اش تشکیل می دهد. پس مساله اخلاق را چه می کنید؟ بسته به شماست که بخواهید ان را مصرف بکنید یا نکنید. کاش یک گونی از ان قرص ها رو به من می دادند تا خودم را در انها خفه کنم. 

عکس های جذابی از دانمارک و پایتختش کپنهاک را در ادامه مطلب ببینیم.

حالا بعد از یک ماه شورای بررسی تصمیم گرفته که معلم را از کار اخراج کند و شاگرد را به مدرسه برگرداند. معلم سوئدی به اتحادیه حمایت از معلمان شکایت کرده. چیزی که او را آزار می دهد؛ ادعای افتخار امیز شاگردش می باشد که معلمش را از کار بیکار کرده است.

این توصیه نویسنده زنی است که در کتاب سوپر وومن خودش موفقیت بزرگی داشته است.

امروز سری بیرون رفتم. برای خرید روزانه. داشتم از کنار بانک رد می شدم. مشتی پول خرد روی زمین ریخته بود. راستش اعصابم از دیروز خورد بود. به هزار و یک دلیل. بی تفاوت از کنار سکه ها گذاشتم. تا دوچرخه ام را پارک کنم و وارد مغازه بشوم. چند پسر بچه را دیدم که بالا و پایین می پریدند و سکه ها را جمع می کردند. از یافته شان خوشحال بودند. پیش خودم گفتم ای کاش سن و شرایطی را داشتم که همان سکه ها بتواند شادم کند. راستی چرا اینطوری شده. از بس بزرگ شده ایم که همه چیز را جدی بگیریم و نتوانیم از شادی جزیی هم لذت ببریم.

زن هایی با سینه درشت احتمال ابتلا به دیابت را بیشتر دارند. بعبارتی چربی روی سینه به اندازه چربی روی شکم می تواند برای بدن خطرناک و بیماری زا باشد. پزشکان لاغری طبیعی را بهتر از عمل جراحی می دانند چرا که چاقی بالاتر از سن چهل می تواند سه برابر ابتلا به بیماری جنون پیری. فراموشی الزایمیر را تقویت کند. هر چه لاغرتر. بهتر...

مردهایی که ریزش مو دارند بیشتر از مردهای مودار به سرطان پروستات مبتلا می شوند. بخاطر مسایل هورمونی از دست دادن تستسترون می باشد. و البته بیماری های قلبی نیز با کچلی رابطه مستقیم دارد.

۲۹ توصیه برای اینکه قلب را سالم نگه داریم. 

1/3 یک سوم مرگ و میرها به قلب مربوط می شود

۱۲۰۰۰۰ دانمارکی در سال سکته قلبی می کنند

47.829 مرد در سال ۲۰۰۵ بعلت بیماری قلبی در بیمارستان بستری شده اند

 8.483 از انها در حین درمان جان خودشان را از دست داده اند

1.262 از این تعداد زیر ۶۵ سالگی فوت کرده اند

برای سالم نگه داشتن قلب لازم نیست زیاد هفته صد کیلومتر دو بزنی. روزی نیم ساعت تحرک و ورزش ملایم و تغذیه مناسب کافی است. البته در کنارش چربی سنگین مضر را کنار می گذاری. سیگار نمی کشی. وزن ات را پایین نگه می داری... سخت ترین قسمتش. یک در میان فشار خون و چربی بدن را اندازه گیری می کنی و ده تا بیست سال به عمر عزیزت اضافه می کنی. این توصیه ها از طرف من نیست چون خودم زیاد رعایت نمی کنم. همچین هم ارزو ندارم زیاد عمر کنم. این حرف ها را پروفسور پیتر از قسمت سلامتی و بهداشت دانشگاه کپنهاک می گوید.

پروفسور ادامه می دهد که این روزها دانمارکی ها چشم و گوش شان به غذایی که می خورند باز شده و بیشتر از سابق رعایت می کنند اما فراموش کرده اند که ورزش هم به همان اندازه مهم می باشد. ورزش نیم ساعته روزانه می تواند چربی های مضر. فشارخون. قند خون. هیدرات کربن. هزارتا خرت و پرت دیگر روده و معده را تنظیم بکند. ورزش کردن مهم است و دست کم دوچرخه سواری. دو زدن و نرمش نباید فراموش شود.

خانم اینگرید مسول بخش قلب ورزش برای نوجوان و کودک می گوید؛ واقعا تحرک داشتن و ورزش کردن برای دنیای غرب مساله شده خصوصا که این روزها همه چیز تقریبا آماده سرو می شود و محل کار روزانه آرام و بی تحرک است. توجه بکنیم که فعالیت جسمی و ورزشی به موقع کودکان می تواند از بروز ناراحتی قلبی پیش از وقت و ناغافل پیشگیری کند. 

برای همین به خانواده ها توصیه می شود که هم دو تا نیم ساعت در هفته ورزش بکنند و هم بچه ها را بیست دقیقه ای در روز به فعالیت وادار بکنند تا نبض شان بالا برود و تنظیم بشود. 
نتیجه تحقیقات نشان داد که اگر بچه ها به اندازه کافی تحرک نداشته باشند می توانند به انواع بیماری قلبی و فشار خون و کلسترول بالا. بیماری قند. چاقی و چربی بالا دچار بشوند.

از ۵ میلیون جمعیت دانمارک بیشتر از ۴۵۰ هزار دانمارکی سالیانه به ناراحتی قلبی دچار می شود که یک سوم آنها جان خودشان را از دست می دهند.

میانگین ۹۰ تا ۸۰ درصد نتیجه این تحقیق نشان می دهد که افرادی که مواظب غذا و سلامتی و ورزش کردن هستند حدود ۱۰ ۲۰ سال عمر طولانی تری دارند و در بستر هم نمی افتد.
البته خوب ورزشکارانی هم هستند که این بیماری را در بدن خودشان دارند و فشار خون هر لحظه می تواند به سراغ شان بیاید.

این بالا عکس میوه ها را از روی خود مقاله برداشتم ولی در ترجمه کتاب اشپزی امگا که الان فکر نمی کنم در بازار موجود باشد بطور مفصل در باره نقش غذاهای دریایی و استفاده از روغن زیتون و چربی های ساده سالم و روغن ماهی امگا سه و شش که بدن ما قادر به ساخت آن نیست می توانیم از قلب مان مواظبت بکنیم. آزمایشات مفصلی روی یونانی های ساحلی نشین که غذای سالم دریایی می خوردند این کشف را ثابت کرده است و حتا زیر نظر رژیم غذایی سالم بیماران قلبی توانسته بودند تا حدی بهبودی پیدا بکنند.

حكايت غريبي است، خودمان هم نمي‌دانيم به كدام سرزمين تعلق داريم، در وطن دوم به زادگاه مان مي‌باليم، نسبت به سرمايه‌هاي ملي، فرهنگي و تاريخي خود احساس غرور مي‌كنيم، هموطن های مان را به چشم يك آشناي ديرين مي‌بينيم و ....  هنگامي كه در زادگاه اصلي خود هستيم، از همه چيز ايراد مي‌گيريم، از نگاه ما هيچ چيز در جاي خود قرار ندارد، امكاناتي نيست و ...

بحران هويت، قصه ناتمام همه مهاجراني است كه با دليل و يا بي‌دليل، موجه و يا غيرموجه، از وطن خود مهاجرت كرده، وطن دومي را براي زيست پيدا كرده‌اند.  

در ميان افرادي كه مهاجرت مي‌كنند، گروهي هستند كه بعد از مدتي ارزش هاي ديني و مذهبي در آنها كم رنگ مي شود، اما دلبستگي‌هاي ملي آنها افزايش مي‌يابد.

بيشتر آنان، دنبال هويت گم شده خود هستند و در محلي كه به آن مهاجرت كرده‌اند، شرايطي وجود ندارد كه بتوانند هويت اصيل خود را پيدا كنند. مهاجر زماني كه وارد جامعه جديدي مي‌شود، به فرهنگ محيط اطرافش احاطه ندارد، بعد از مدتي هم كه با محيط آشنا شد، مجبور است مطابق انتظارات اجتماعي افرادي كه درآن محيط زندگي مي‌كنند، رفتار كند. در بسياري از موارد، توقعاتي كه در محيط جديد از مهاجر وجود دارد، با ارزش هايي كه او در زادگاهش با آنها رشد كرده بود، در تضاد قرار مي‌گيرد و همين تضاد فرهنگي و اختلاف بر سرآنچه كه او هست و آنچه كه از او توقع دارند، باشد، موجب بروز ناهنجاري‌ها و بحران هاي روحي و رفتاري در فرد مهاجر مي‌شود. همچنين نشناختن محيط جديد و ناآگاهي در مورد روابط اجتماعي حاكم بر آن، سبب بروز ياس و ترس در برخورد با واقعيات ناشناخته مي‌شود، وضعيتي كه به تنهايي كافي است تا در مسير تطبيق يافتن مهاجر با محيط جديد ايجاد اشكال كرده، آن را غيرممكن سازد.

نسبي بودن ارزش ها در جوامع مختلف ممكن است باعث بروز مشكلات روحي و رفتاري براي افرادي شود كه بدون آگاهي و با هدف نامشخص مهاجرت كرده‌اند. از نظر روانشناسان، برخي از نيازهاي رواني مانند نياز به محترم بودن، محبوب بودن، مفيد بودن و نياز به مهم بودن بر ساير نيازها اولويت دارند، و از آنجا كه اين ارزش ها نسبي هستند، تغيير محيط اجتماعي سبب تغيير ملاك سنجش اين ارزش ها براي فرد مي‌شود. از اين ديدگاه، ممكن است فردي كه دريك جامعه از احترام ويژه‌اي برخوردار است، در جامعه ديگر با ارزش هاي متفاوت، محترم شمرده نشود.  همچنين، در هر جامعه تعريف خاصي از مفيد بودن افراد ارايه مي‌شود. به عنوان مثال امكان دارد فردي كه در يك جامعه شرقي با پا در مياني و مداخله در بحران ها، يك اختلاف خانوادگي را حل كند، آدم مفيدي محسوب شود، ولي همين فرد در يك جامعه غربي، فردي غير موثر, فضول تلقي و رفتارش غيراخلاقي ارزيابي مي‌شود.

 براي نمونه، يك فرد شرقي در جامعه خود ياد مي‌گيرد كه چگونه و با گرفتن چه نقش ها و كسب چه پايگاه‌هاي اجتماعي مفيد، محبوب، محترم و مهم باشد، ولي همين فرد وقتي به يك كشور غربي مهاجرت مي‌كند، ديگر اين آموخته‌ها به خاطر تفاوت نگرش فرهنگي به كار او نمي‌آيد.  به طور معمول افرادي كه از كشور خود به خارج مهاجرت مي‌كنند يا با ارزش هاي فرهنگي جامعه خودي و رفتارهاي مورد قبول خود زندگي مي‌كنند و يا تغيير وضعيت مي‌دهند و باارزش‌هاي جديد هماهنگ مي‌شوند كه هر يك از اين روش ها داراي پيامدهايي براي آنان است. اگر اين افراد بخواهند مطابق با ارزش هاي جامعه خود رفتار كنند، با نگاه غيرآشنا و نامهرباني مواجه مي‌شوند كه احساس حقارت و تنهايي را در آنان تقويت مي‌كند.

 در حالت ديگر هم اگر آنان بخواهند منطبق با انتظارات جامعه جديد رفتار كنند، در بسياري از موارد دچار تضاد ارزشي و احساس گناه دروني مي‌شوند كه مي‌تواند ريشه اصلي بحران هويت براي آنان باشد. در كنار تمام اين مسايل غربت و دوري از خانواده، تنهايي، نااميدي، گم شدگي هويت، تضاد ارزشي، احساس گناه دروني، تحقير و انزوا، بحران روحي مهاجرين را دامن مي‌زند. البته عامل سن در پيدايش بحران هويت بسيار مهم است. به طور معمول اگر شخص در دوران نوجواني و به دنبال روشن شدن تكليف اجتماعي و فردي به تنهايي يا همراه خانواده مهاجرت كند، ممكن است بيشتر با اين مشكل مواجه شود.

هر فرد دريك جامعه جديد با دو مساله مهم جامعه پذيري و فرهنگ پذيري مواجه است. هر گاه فرد در جامعه‌اي قرار گيرد كه ديدگاه‌ها، منش و رفتار حاكم بر آن جامعه را قبول داشته باشد، بالطبع فرهنگ پذيري صورت گرفته است. ميزان دلبستگي عاطفي افراد به جامعه و فرهنگ جامعه‌اي كه در آن متولد شده‌اند، در به وجود آمدن بحران هويت موثر است. هر چقدر ميزان وابستگي عاطفي فرد نسبت به سرزمين اجداديش بيشتر باشد، جامعه پذيري و فرهنگ پذيري جوامع ديگر يا صورت نمي‌گيرد يا خيلي دير صورت مي‌پذيرد.

در سنين پايين به علت اينكه شخصيت افراد به طور كامل شكل نگرفته است و هنوز فرهنگ جامعه خودي در آنها نهادينه نشده‌است، فرهنگ كشوري را كه به آن مهاجرت كرده‌اند، مي‌پذيرند، حال آنكه ريشه فرهنگ زادگاه در آنان وجود دارد واين سرمنشا تعارضات ، تضادها و تنش‌هاي ناشي از اختلاف فرهنگ‌ها است. كارشناسان معتقدند, افرادي كه با هدف مشخص و روشن مانند تحصيل مهاجرت مي‌كنند، كمتر دچار بحران هويت مي‌شوند و در مقابل افرادي كه هدف روشني ندارند، زودتر و بيشتر دچار مشكل بحران هويت مي‌شوند. در بررسي اين مساله بايد به مسايلي كه بر نحوه سازگاري فرد با فرهنگ جديدي كه بر وي غالب مي‌شود و موقعيت جديدي كه خود را در آن مي‌بيند، توجه كرد.

در واقع بايد ديد فرد با چه هدفي تصميم به مهاجرت گرفته است، يا اينكه بعد از ورودش به كشور جديد، آن كشور امكانات رسيدن به هدف را براي وي مهيا كرده است، يا خير؟  كسي كه با هدف مشخصي تصميم به مهاجرت مي‌گيرد، مي‌داند كه از كجا شروع كند، به چه برسد و در اين مسير با چه مسايلي روبرو مي‌شود ،لذا نه دچار خود باختگي مي‌شود و نه با مشكل بحران هويت روبرو است. اماافرادي كه با اهداف مبهم و ناآگاهانه يا با تقليد از ديگران تصميم به مهاجرت مي‌گيرند، ممكن است به رويايي كه پيش چشم خود مجسم كرده‌اند، دست نيابند و حتي شرايطي را كه در كشورشان داشته‌اند، از دست بدهند و اين آغاز سرخوردگي و ساير مشكلات ناشي از آن است. افرادي كه مهاجرت مي‌كنند به دلايل مختلف از شرايط قبلي ناراضي هستند و به دنبال دست يافتن به شرايط بهتر، مهاجرت مي‌كنند، اين در حالي است كه وقتي فرد به سرزميني مي‌رود كه صد و هشتاد درجه با فرهنگ زادگاه او متفاوت است، دچار شوك فرهنگي مي‌شود.

اكثر اين افراد پيش از آن كه كشوري را كه براي مهاجرت انتخاب كرده‌اند ببينند، آن را يك آرمان شهر و يك مدينه فاضله تصور مي‌كنند، اما وقتي وارد محيط مي‌شوند با واقعيات تلخي رو به رو مي‌شوند كه در باورشان نمي‌گنجد. در آنجاست كه فرد ناگهان احساس بي‌پناهي مي‌كند، زيرا نه خانواده‌اي وجود دارد كه از وي حمايت كند و نه روابط ارگانيك حاكم بر جوامع توسعه يافته، امكان برقراري هيچ گونه روابط عاطفي را براي او مهيا مي‌كند. در اين حالت، روابط اجتماعي و شبكه ارتباطات اجتماعي شخص كوچك و محدود مي‌شود و اين تنهايي اغلب افراد را به مرز افسردگي مي‌رساند. ريشه‌ اصلي غم دوري از وطن  تا حدودي نتيجه همين مساله است، يعني نبود شبكه روابط اجتماعي باعث مي‌شود فرد حمايت اجتماعي دريافت نكند كه به خودي خود شخص را افسرده، دلتنگ و دچار بحران هويت مي‌كند.

براي كاهش فشارهاي اجتماعي و روانشناسي ناشي از مهاجرت، شخصي كه تصميم به مهاجرت مي‌گيرد بايد هدف خود را مشخص كرده، مدام هدف اصلي خود را پيش رويش مجسم كند.  همچنين براي اينكه شبكه ارتباطات شخص گسترده باشد ، بهتر است به جايي مهاجرت كند كه اقوام يا آشناياني هر چند بسيار دور در آنجا دارد و ارتباط خود را با بستگانش در زادگاهش حفظ كند.

حفظ ارتباط با ميهن و هموط نان باعث مي‌شود كه فرد، فرهنگ سرزميني را كه درآن متولد شده است، فراموش نكند و از ياد نبرد كه به آنجا تعلق دارد. شناساندن فرهنگ و تمدن خودي به جوانان و نسل جديد باعث مي‌شود، وقتي فرد به كشور ديگر مهاجرت كرد، نسبت به مليت و هويت اصلي خود احساس حقارت نكند و بپذيرد كه وي به كجا تعلق دارد، واقعيات فرهنگي هر دو جامعه را بپذيرد و با استدلال منطقي با واقعيات زندگي كند.

استفاده از: روانشناسي مهاجرت، بر پناهنده چه ميگذرد؟ و سفر بي بازگشت.